Do tej pory samorząd kojarzył się w powszechnym odbiorze społecznym jako całkiem sprawny dostawca „ciepłej wody w kranie”. W czasie pandemii okazało się, że wspólnoty lokalne potrafią się skutecznie organizować również w sytuacjach kryzysowych, mimo że polityka władzy centralnej raczej nie sprzyjała oddolnym inicjatywom, a niekiedy rzucała im kłody pod nogi.
Powołana przez Senat komisja nadzwyczajna stoi przed szansą zwiększenia świadomości Polek i Polaków na temat braku efektywnej kontroli nad działaniami służb specjalnych. Jednak, mimo najlepszych chęci, działania wyższej izby parlamentu to jeszcze za mało, by oczekiwać szybkich zmian. Czy temu zadaniu podoła sejmowa komisja śledcza? Za wcześnie, by o tym spekulować, szczególnie, że dyskusja wokół jej powołania jest na razie wyłącznie kolejnym elementem politycznego spektaklu. Na pewno warto, nie oglądając się na wyniki ustaleń komisji, rozpocząć szerszą dyskusję nad pomysłami przedstawionymi, w złożonym w Sejmie przez PSL, projekcie ustawy reformującej kontrolę na kontrolującymi. Problem, który nie znika z czołówek gazet, nie pojawił się wczoraj. Działania muszą być jednak podjęte jak najszybciej.
Transparency International, partner Fundacji im. Stefana Batorego w działaniach antykorupcyjnych ogłasza kolejną edycję Indeksu Percepcji Korupcji (Corruption Percpetion Index – CPI). Indeks i tworzony na jego podstawie ranking państw ze względu na poziom postrzeganej korupcji jest publikowany nieprzerwanie od 1995 roku. Powstaje na podstawie sondaży przeprowadzanych na próbach ekspertów od oceny ryzyka politycznego i gospodarczego oraz przedstawicieli biznesu. Indeks nie pokazuje więc percepcji przeciętnego obywatela, ale oceny analityków i biznesmenów.
Da się jednak owocnie połączyć oczekiwania kulturalnych konserwatystów i buntowników, wspieranie twórczości tradycyjnej, afirmującej obecny stan rzeczy, i aktywności artystycznej w każdym tego słowa znaczeniu alternatywnej. Zamiast tego rządzący Polską kierują się dziś strategią „gotowania żaby”, zgodnie z którą niechętnie toleruje się coraz biedniejsze i mniej liczne „kontrolowane enklawy sprzeciwu”.
Wobec bezprecedensowego wzrostu skali prowadzenia kampanii politycznych w internecie, istnieje pilna potrzeba regulacji przejrzystości tego zjawiska. Nie tylko pod kątem skutecznych mechanizmów wiedzy o źródłach finansowania, ale również w celu obrony obywateli przed manipulacją. Komisja Europejska właśnie zaproponowała przekrojowe przepisy w tym zakresie. To dobry pierwszy krok, ale jeszcze zbyt skromny.
