Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego ogłosiło wyniki konkursu na wspieranie czasopism kulturalnych w 2026 roku. Podejmowane w tym programie decyzje są swoistym miernikiem otwartości ministerstwa na różnorodność artystyczną, ale przede wszystkim ideową. Od lat też wzbudzają kontrowersje. Podobnie jest w obecnym roku.
Samorządowa polityka budowania społecznej odporności rodzi się w bólach. Niemałą część odpowiedzialności za to ponoszą niejasne i wielu aspektach niejednoznaczne przepisy ustawy o ochronie ludności i obronie cywilnej.
Jeszcze nigdy w historii lokalnej polityki publicznej nie inwestowano tak intensywnie w infrastrukturę społeczną. Powstają nowe centra usług społecznych, domy kultury po modernizacjach, biblioteki zmieniają się w multimedialne huby, a miasta wypełniają się programami integracyjnymi, partycypacyjnymi i animacyjnymi. Paradoks polega na tym, że równolegle coraz częściej mówimy o kryzysie relacji, samotności, zaniku więzi sąsiedzkich i erozji lokalnej wspólnotowości.
Niedawno minęły dwa lata od wyborów, w których obecnie rządzące Polską partie zapowiadały odpartyjnienie przedsiębiorstw zależnych od państwa. Obiecywały m.in. koniec traktowania Spółek Skarbu Państwa jako łupów partyjnych, konkursy na stanowiska zamiast odgórnych nominacji i jawność działań zamiast tajności.
