Różni nas wiek, płeć, orientacja seksualna czy pochodzenie, ale łączą nas przysługujące nam prawa – to główny przekaz kampanii. Aby pokazać, jak te uniwersalne wartości działają w codziennym życiu, Fundacja Batorego przygotowała trzy spoty: pierwszy poświęcony prawom osób w podeszłym wieku, drugi – prawu do prywatności i poszanowania życia rodzinnego, a trzeci – prawu do nauki. Spoty można w listopadzie zobaczyć w telewizji, internecie i w kinach, a także usłyszeć w stacjach radiowych.

Prawa osób w podeszłym wieku

Poszanowanie życia prywatnego i rodzinnego

Prawo do nauki

Spotom towarzyszą materiały edukacyjne dostępne na stronie kampanii. Przybliżają one treść Karty praw podstawowych, pokazują jej zastosowanie w konkretnych sprawach sądowych i podpowiadają, jak korzystać z przysługujących praw. Na stronie można rozwiązać quiz „Prawda czy fałsz?” i sprawdzić, kogo chroni Karta, kiedy ma zastosowanie oraz czy na każdy jej przepis można powołać się bezpośrednio przed sądem.

Teoretyczne podstawy przystępnie zebrano pod hasłem „Poznaj Kartę praw podstawowych UE”. Moduł ten przybliża sześć obszarów: godność, wolności, równość, solidarność, prawa obywatelskie i wymiar sprawiedliwości. Krótkie opisy kierują do pełnej treści przepisów oraz poradników i publikacji pozwalających pogłębić wiedzę.

Z kolei sekcja poświęcona realnym sprawom pokazuje polskie i europejskie przykłady ochrony praw – m.in. w sprawach dotyczących dyskryminacji, prywatności w sieci, praw wyborczych i poszanowania życia rodzinnego. Każdy przykład wyjaśnia, czego dotyczył problem, co orzekł sąd i gdzie znaleźć treść rozstrzygnięcia.

Część „Wykorzystaj Kartę w praktyce” opisuje, gdzie szukać pomocy i jak zgłaszać naruszenia praw. Przedstawia m.in. możliwość zwrócenia się do Rzecznika Praw Obywatelskich, złożenia skargi do Komisji Europejskiej lub Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich oraz petycji do Parlamentu Europejskiego. Zawiera odnośniki do formularzy i stron instytucji, a także materiały dla organizacji społecznych wspierających ochronę praw.

Kampania edukacyjna jest realizowana w ramach Programu Równych Praw finansowanego ze środków unijnego programu Obywatele, Równość, Prawa i Wartości. Celem Programu Równych Praw jest podnoszenie świadomości na temat równości praw wszystkich obywatelek i obywateli oraz budowanie i wzmacnianie rozwoju instytucjonalnego organizacji społecznych działających na rzecz upowszechniania i ochrony praw i wartości zapisanych w traktatach UE i w Karcie praw podstawowych.

Świat, jaki znamy, rozpada się na naszych oczach, a wraz z nim wyczerpała się dotychczasowa polska opowieść o „powrocie do Europy”. W epoce globalnego chaosu nie możemy już postrzegać Unii Europejskiej w kategoriach bankomatu. Edwin Bendyk i Piotr Buras przekonują, że musimy zobaczyć we Wspólnocie kluczowy zasób, niezbędny do obrony naszych żywotnych interesów państwowych. Nowa rzeczywistość, naznaczona powrotem polityki siły, populizmem oraz naciskami gospodarczymi mocarstw, wymaga od Polski porzucenia roli biernego beneficjenta integracji na rzecz stania się aktywnym twórcą nowej Europy.

Kluczowym wyzwaniem zdiagnozowanym w publikacji jest konieczność odrzucenia wiary w bezalternatywność amerykańskich gwarancji bezpieczeństwa. Narastająca rozbieżność interesów po obu stronach Atlantyku oraz niepewność co do zaangażowania USA oznaczają, że Polska i Europa muszą być przygotowane do obrony przy mniejszym udziale Stanów Zjednoczonych, a w razie konieczności nawet bez nich.

Obok kwestii transatlantyckiej autorzy podkreślają dwa inne pilne wyzwania: niepewną przyszłość Ukrainy oraz drastyczną podatność naszej gospodarki na globalne wstrząsy, takie jak chińska nadprodukcja czy zakłócenia łańcuchów dostaw. Ponieważ dotychczasowe silniki polskiego wzrostu słabną ze względu na niekorzystną demografię i niską innowacyjność, państwo potrzebuje zupełnie nowego modelu odporności. Wymaga to zintegrowania polityki obronnej z technologiczną i przemysłową oraz skutecznego przełamania paraliżującego „europesymizmu”.

Odpowiedzią na te wyzwania jest proponowana w publikacji „strategia realistycznego przywództwa”. Przynosi ona konkretne rekomendacje dla Polski i dla UE. Autorzy postulują, by Ukraina stała się podmiotowym uczestnikiem europejskiego systemu bezpieczeństwa, a nie pozostawioną w strategicznej próżni strefą buforową. W wymiarze gospodarczym Polska potrzebuje asertywnej obrony europejskiej bazy przemysłowej i pogłębiania wspólnego rynku, a także skutecznej polityki wobec cyfrowych gigantów zagrażających demokracji. Aby osiągnąć te cele, unijna sprawczość powinna opierać się na zinstytucjonalizowanych „koalicjach chętnych” – mniejszych, elastycznych formatach państw zdolnych do szybkiego działania.

To nie są czasy dla wielkich architektów unijnych traktatów, lecz dla pragmatycznych rzemieślników budujących europejską siłę.

Dokąd naprawdę zmierza polityka międzynarodowa Stanów Zjednoczonych i co nowe podejście Waszyngtonu oznacza dla bezpieczeństwa Polski? W swojej książce Eugeniusz Smolar pokazuje, że kluczem do zrozumienia zmian w polityce USA jest odrzucenie emocjonalnych ocen osoby prezydenta Donalda Trumpa i skupienie się chłodnej analizie priorytetów i interesów USA, tak jak one same je definiują.

Choć polityka Waszyngtonu może sprawiać wrażenie chaotycznej, jest ona w istocie podporządkowana jednemu wyzwaniu – rywalizacji z Chinami o globalną supremację ekonomiczną, technologiczną, polityczną i wojskową. Wynikające z tego przejście Stanów Zjednoczonych do selektywnego i transakcyjnego traktowania dotychczasowych sojuszy stawia Europę przed poważnymi wyzwaniami.  Jak Polska i Unia Europejska mogą odnaleźć się na rumowisku dawnego ładu transatlantyckiego?

Książka Eugeniusza Smolara to wielowątkowe i wnikliwe studium globalnej gry mocarstw, które pozwala spojrzeć szerzej na przebudowę stosunków transatlantyckich, siłę integracji europejskiej i strategie bezpieczeństwa Polski w zmieniającym się świecie.

Forum Społeczeństwa Obywatelskiego (Civil Society Forum) to wydarzenie, które zgromadzi ukraińskie i międzynarodowe organizacje pozarządowe, fundacje oraz partnerów zagranicznych. Jego celem jest stworzenie przestrzeni do określenia wspólnych priorytetów, nawiązywania partnerstw oraz wzmocnienia roli społeczeństwa obywatelskiego jako kluczowego partnera, w przygotowaniach do Konferencji Odbudowy Ukrainy 2026.

Wydarzenie odbędzie się w Europejskim Centrum Solidarności – miejscu, które jest historycznym symbolem siły ruchów obywatelskich. Uczestnicy i uczestniczki spotkania skupią się na tym, jak społeczeństwo obywatelskie, społeczności lokalne, strona rządowa i zagraniczni partnerzy mogą wspólnie kształtować proces odbudowy, aby był on włączający, przejrzysty, oparty na lokalnych inicjatywach i odporny na kryzysy. Szczególny nacisk zostanie położony na zacieśnianie współpracy, wspieranie oddolnych działań, inwestowanie w kapitał ludzki i instytucjonalny, a także na zagwarantowanie, że odbudowa będzie miała charakter partycypacyjny i pozostanie spójna z europejskimi aspiracjami Ukrainy.

Centralnym punktem programu będzie prezentacja Gdańsk Common Message, będącego efektem szeroko zakrojonych konsultacji z udziałem aktywistów i aktywistek oraz przedstawicieli i przedstawicielek trzeciego sektora z Ukrainy i ze świata. Wspólnie zastanowimy się, w jaki sposób zawarte w przesłaniu rekomendacje mogą realnie wpłynąć na politykę i praktykę odbudowy. Wskażą również możliwości podejmowania wspólnych działań oraz omówią, jak energię i inicjatywy zapoczątkowane w Gdańsku przełożyć na dalsze etapy odbudowy Ukrainy.

Organizatorzy: Wydarzenie jest współorganizowane przez: Build Ukraine Back Better Platform, Chatham House Ukraine Forum, Foundations for Ukraine, Europejski Fundusz na rzecz Demokracji (European Endowment for Democracy), Międzynarodową Fundację „Odrodzenie” (International Renaissance Foundation), Fundacje Społeczeństwa Otwartego (Open Society Foundations), RISE Ukraine, Fundację im. Roberta Boscha (Robert Bosch Stiftung) oraz Fundację im. Stefana Batorego.

Negocjacje w sprawie przystąpienia Ukrainy do Unii Europejskiej trwają już blisko półtora roku. W końcu września 2025 roku sfinalizowano ich pierwszy etap: prowadzony przez Komisję Europejską i rząd Ukrainy porównawczy przegląd prawa unijnego i legislacji ukraińskiej. Mimo zakończenia tego tzw. screeningu, formalne otwarcie negocjacji zostało zablokowane. Węgry, poprzez weto, uniemożliwiły formalne zaproszenie Ukrainy do przedstawienia stanowiska negocjacyjnego, ponieważ dalszy postęp wymaga jednomyślnej decyzji państw UE.

Według Jana Truszczyńskiego – dyplomaty, a w latach 2001–2005 głównego negocjatora członkostwa Polski w UE – ogólnie postęp adaptacyjny ukraińskiego prawa do wymogów UE należy uznać za umiarkowany. Pod względem stopnia zaawansowania w gronie wszystkich dziewięciu kandydatów Ukraina plasuje się za Czarnogórą i Albanią, na trzecim–czwartym miejscu ex aequo z Mołdową, wyprzedzając Serbię i Północną Macedonię. Największym wyzwaniem dla Ukrainy w procesie akcesyjnym pozostaje walka z korupcją.

In 2023, when farmers in Europe protested against the EU’s Green Deal policy and the opening of borders to agricultural production from Ukraine, tensions related to Ukraine’s integration with the European Union became particularly apparent in Poland. The protests, blockades of the Polish-Ukrainian border and accompanying emotions showed that agriculture is not only a matter of economics, but also of security, identity and social sensitivity. Polish farmers’ fears about competition from Ukraine are often based on simplistic ideas, while trade data show that Polish food maintains its competitive advantages and finds outlets on the Ukrainian market.

The Divided Harvests report emphasises the need to move away from confrontational narratives in favour of fact-based cooperation and synergy. It is in Poland’s interest to further strengthen its export advantages and modernise its agricultural sector, and in Ukraine’s interest to adapt to EU standards and use integration as an opportunity for development. The authors recommend that the public policies of both countries focus on: alleviating social tensions, supporting producers’ adaptation to the common market, developing dialogue between farmers, and building cooperation mechanisms that can become the foundation for lasting integration within the EU.

W dniach 22–23 września 2025 roku w Poznaniu odbędzie się Kongres Współpracy z Ukrainą COMMON FUTURE 2025, którego jesteśmy partnerem instytucjonalnym. Spotkanie organizowane na Międzynarodowych Targach Poznańskich będzie przestrzenią dialogu przedstawicieli administracji publicznej, biznesu, samorządów i organizacji społecznych z Polski, Ukrainy oraz innych krajów europejskich.

Kongres ma na celu pogłębianie współpracy w obliczu odbudowy Ukrainy, a także budowanie trwałych partnerstw i wspólne wypracowywanie rozwiązań służących rozwojowi po obu stronach granicy. Dyskusje będą koncentrować się wokół czterech głównych ścieżek tematycznych:

Tegoroczna edycja będzie miała szczególnie międzynarodowy wymiar – stanie się miejscem prezentacji rezultatów Ukraine Recovery Conference 2025 (Rzym, 10–11 lipca) oraz rozmów o przyszłych kierunkach współpracy.


Szczególnie gorąco zapraszamy na nasz panel „Ile konkurencji, ile synergii? Skutki akcesji Ukrainy do UE dla unijnego (w tym polskiego) rolnictwa”, który odbędzie się 22 września 2025, o godz. 13:45–14:45

Podczas panelu przedstawimy raport Fundacji Batorego Podzielone plony – analizę wyzwań i szans dla rolnictwa polskiego i ukraińskiego w kontekście przyszłego członkostwa Ukrainy w Unii Europejskiej. Dyskusja dotyczyć będzie zarówno możliwej konkurencji, jak i obszarów synergii w sektorze rolnym, z perspektywy politycznej, gospodarczej i praktycznej.

Paneliści:

Rozmowę będzie moderować dr Paulina Sobiesiak-Penszko – socjolożka i prezeska Instytutu Strategii Żywnościowych Grunt.

Panel będzie okazją do wymiany wiedzy, doświadczeń i argumentów dotyczących integracji Ukrainy z rynkiem unijnym oraz konsekwencji tego procesu dla rolnictwa.

Wszystkie szczegóły oraz pełna agenda Kongresu na stronie COMMON FUTURE 2025

Serdecznie zapraszamy!