Noty biograficzne panelistów - Rosja Putina

Aleksandr Auzan – socjolog, ekonomista i analityk polityczny, dyrektor Instytutu Projektu Narodowego „Umowa Społeczna”. Profesor wydziału ekonomicznego Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego im. Łomonosowa. Członek Rady przy Prezydencie FR ds. Wspierania Rozwoju Instytucji Społeczeństwa Obywatelskiego i Praw Człowieka. W przeszłości członek zarządu Instytutu „Społeczeństwo Otwarte” i kierownik programu Ekonomia polityczna rosyjskich reform w Moskiewskim Centrum Carnegie. Autor m.in. Trzy wykłady publiczne o społeczeństwie obywatelskim, Gdzie żyjemy? (obie książki w jęz. rosyjskim).

Stanisław Biełkowski – politolog, technolog polityczny, dyrektor pozarządowego Instytutu Strategii Narodowej. Twórca Agencji Informacji Politycznych (APN). Do 1999 roku współpracował z Borysem Bierezowskim. Współautor raportu Państwo i oligarchia, po publikowaniu którego zaczęła się „sprawa Jukosu”. Jeden z najczęściej cytowanych komentatorów politycznych w Rosji.

Jurij Fiedorow – ekspert Królewskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych (Chatham House) w Londynie. Profesor Moskiewskiego Instytutu Stosunków Międzynarodowych (MGIMO), wykładał również w King’s College w Londynie. Specjalizuje się w rosyjskiej polityce zagranicznej i bezpieczeństwa oraz kwestiach proliferacji broni atomowej. Zastępca dyrektora Centrum Studiów Politycznych (PIR-Center, 2001-2002) oraz Centrum Stosowanych Badań Międzynarodowych w Moskwie (2002-2003). Ostatnio opublikował Koreański kryzys jądrowy: perspektywy uregulowania (w jęz. rosyjskim).

Andriej Iłłarionow – ekonomista, dyrektor Instytutu Analiz Ekonomicznych w Moskwie. Od październiak 2006 roku ekspert Center for Global Liberty and Prosperity w Cato Institute w Waszyngtonie. W latach 2000-2005 doradca ds. gospodarczych prezydenta Władimira Putina, zdymisjonowany po tym, jak zaczął krytykować Kreml za politykę gospodarczą i „sprawę Jukosu”. Wykładowca na Uniwersytecie Państwowym w Leningradzie (1983-84 i 1988-1999) oraz Uniwersytecie Ekonomii i Finansów w Sankt Petersburgu (1990-1992). Szef Grupy Analiz i Planowani przy Radzie Ministrów Rosji (1993-1994).

Igor Kliamkin – socjolog, dyrektor Instytutu Analizy Socjologicznej. Wicedyrektor Fundacji „Liberalna Misja”. Specjalizuje się w socjologii politycznej społeczeństwa poradzieckiego. Pracował w Instytucie Badań Międzynarodowych, Gospodarczych i Politycznych (1987-1991), Kierował działem analitycznym ośrodka badań opinii publicznej Fundacja „Opinia Społeczna” (1992-1996). Autor m.in. Szara strefa w Rosji. Badania gospodarczo-społeczne (wyd. polskie 2003), The Omnipotent and Impotent Goverment. The Evolution of the Political System in Post-communist Russia (wspólnie z L. Szewcową).

Włodzimierz Marciniak – politolog i filozof, profesor w Instytucie Studiów Politycznych PAN. Wykładowca w Studium Europy Wschodniej UW i w Szkole Głównej Handlowej. Radca w Ambasadzie RP w Moskwie (1992-1997). Specjalizuje się w przemianach ustrojowych i kulturowych aspektach przemian politycznych we współczesnej Rosji. Autor m.in. Rozgrabione imperium Upadek Związku Sowieckiego i powstanie Federacji Rosyjskiej.

Michael McFaul – profesor nauk politycznych na Uniwersytecie Stanforda. Ekspert Carnegie Endowment for International Peace. Doradca National Democratic Institute. Specjalizuje się w rosyjskiej polityce zagranicznej i wewnętrznej, transformacji demokratycznej i problematyce gospodarek poradzieckich. Członek redakcji czasopism: “Current History, Journal of Democracy”, “Demokratizatsiya”, autor i współautor m.in. Power and Purpose: U.S. Policy Towards Russia After the Cold War, Between Dictatorship and Democracy: Russian Post-Communist Political Reform. Komentator wydarzeń w Rosji dla czołowych amerykańskich mediów.

Marie Mendras – profesor w Instytucie Nauk Politycznych (Science Po) w Paryżu, pracownik naukowy Krajowego Centrum Badań Naukowych (CNRS). Prowadzi badania nad rosyjską polityką zagraniczną i wewnętrzną, w tym nad relacjami między elitami i społeczeństwem rosyjskim. Kieruje grupą badawczą Observatoire de la Russie wspieraną przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych Francji. Członek redakcji czasopism: “Pro et Contra”, “Esprit”, ‘East European Constitutional Review”. Członkini Moskiewskiego Centrum Badań nad Konstytucjonalizmem. Autorka m.in. La Russie de Poutine, Comment fonctionne la Russie? Le politique, le bureaucrate et l'oligarque.

Arkadij Moszes – ekspert Fińskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych w Helsinkach, gdzie kieruje programem Rosja i UE. Specjalizuje się w rosyjskiej polityce zagranicznej wobec Zachodu i WNP oraz polityce zagranicznej Ukrainy i Białorusi. Członek programu New Approaches to Russian Security (PONARS) w Centrum Studiów Strategicznych i Międzynarodowych w Waszyngtonie. Pracował również w Instytucie Europy Rosyjskiej Akademii Nauk.

Dmitrij Orieszkin – analityk polityczny, kierownik analitycznej Grupy Mercator. Pracownik naukowy Instytutu Geografii Rosyjskiej Akademii Nauk. Zajmuje się procesem politycznym we współczesnej Rosji, geografią wyborczą, rosyjską polityką wobec WNP. Komentator wydarzeń w Rosji w mediach rosyjskich i zachodnich.

Arsienij Roginski – historyk, dysydent, działacz społeczny, obrońca praw człowieka, przewodniczący i jeden z twórców Memoriału, stowarzyszenia historycznego i obrony praw człowieka. Zajmuje się historią Rosji w XX wieku, w szczególności represjami politycznymi. W latach 1975-1981 zredagował i wydał w samizdacie publikację Pamięć. W 1981 roku aresztowany i skazany na pięć lat więzienia. W 1992 roku zrehabilitowany.

Władimir Ryżkow – jeden z nielicznych demokratycznych deputowanych w rosyjskiej Dumie. Od 2006 roku współprzewodniczący Partii Republikańskiej. Wybrany z okręgu jednomandatowego w Kraju Ałtajskim. Sprawuje funkcję parlamentarzysty nieprzerwanie od 1993 roku. Wcześniej szef administracji Kraju Ałtajskiego. W latach 1997-1999 zastępca przewodniczącego Dumy. W 1999 roku szef frakcji Nasz Dom Rosja. Koordynator Komitetu Społecznego Rosja w zjednoczonej Europie.

Lilia Szewcowa – politplog, ekspert w Moskiewskim Centrum Carnegie, gdzie kieruje projektem poświęconym polityce wewnętrznej Rosji. Moskiewskiego Instytutu Stosunków Międzynarodowych (MGIMO). Ekspert Carnegie Endowment for International Peace w Nowym Jorku i Królewskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych (Chatham House) w Londynie. Autorka m.in: Putin’s Russia, Yeltsin’ Russia Myth and Reality. Członkini redakcji czasopism: “American Interest”, “Journal of Democracy”, “Pro et Contra”, “Demokratizatsiya’.

Witalij Tretiakow – dziennikarz i analityk polityczny. Redaktor naczelny tygodnika „Moskowskije Nowosti” oraz miesięcznika ‘Politiczieskij Kłass”. Założyciel i długoletni redaktor naczelny dziennika „Niezawisimaja Gazieta” (1990-2001). Autor m. in. Zarys idiotyzmów rosyjskiej polityki, Czy potrzebujemy Putina po 2008 roku (obie książki w jęz. rosyjskim ). Profesor w Instytucie Dziennikarstwa Moskiewskiego Instytutu Stosunków Międzynarodowych (MGIMO). Prowadzi na TV Kultura własny program publicystyczny „Szto diełat”’. Członek kolegium pozarządowej organizacji Rady ds. Polityki Zagranicznej i Obronnej (SWOP).


Copyright © Fundacja Batorego
Drukuj stronę
Do góry