Nagroda 2014

Laureatami Nagrody im. Beaty Pawlak w roku 2014 zostali:  Mateusz Janiszewski za książkę Dom nad rzeką Loes (wydawnictwo Czarne)

Laudacja Marii Kruczkowskiej [PDF 504 KB]

i Adam Lach za książkę Stigma (wyd. Adam Lach)

Laudacja Adama Szostkiewicza [PDF 498KB]

Zapis wideo uroczystości:

Zapis wideo debaty "Dialog - nadal możliwy?" z udziałem autorów nomonowanych do Nagrody:


Relacja z debaty
[PDF 485KB]

Lista nominowanych do Nagrody im. Beaty Pawlak w roku 2014:

Aleksandra Gumowska, Seks, betel i czary. Życie seksualne dzikich sto lat później, Wydawnictwo Znak, Kraków 2014, 320 s.
Opowieść o ponadmiesięcznej podróży na Wyspy Trobrianda śladami Bronisława Malinowskiego oraz o codzienności ich mieszkańców, w której część tradycji wciąż żyje, nadal jest miejsce na stare rytuały, wiarę w magię i liczne tabu, a jednocześnie zmieniają się warunki życia i pojawiają się problemy współczesnego świata, takie jak HIV czy prostytucja.

Aleksandra Gumowska – antropolożka kulturowa, reporterka związana wcześniej z „Dużym Formatem” i „Wysokimi Obcasami”, a obecnie z tygodnikiem „Newsweek Polska”. Pisała m.in. o Kościele, feministkach, przemocy i innych tematach społecznych. Podróżuje po świecie, często bywa m.in. w Indiach.
O książce pisze Adam Leszczyński [PDF 260 KB]
 
Mateusz Janiszewski, Dom nad rzeką Loes, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2014,144 s.
Opowieść o byłej kolonii portugalskiej, okupowanej potem przez Indonezję, a od 2002 roku niepodległym kraju Timorze Wschodnim, gdzie sytuacja wewnętrzna jest nadal bardzo niestabilna mimo stacjonowania wojsk ONZ, a przemoc i ubóstwo dotykają większość mieszkańców. Autor opisuje kraj wstrząsany zamieszkami i działalność dbających przede wszystkim o własne interesy organizacji humanitarnych.

Mateusz Janiszewski (ur. 1975) – chirurg, podróżnik i żeglarz, pracował m.in. w Timorze Wschodnim i w Tybecie. Publikował pod pseudonimami książki i opowiadania, tłumaczył też książki W.S. Burroughsa i Hakima Beya. Dom nad rzeką Loes jest jego pierwszą książką wydaną pod własnym nazwiskiem.
O książce pisze Grzegorz Wysocki [PDF 520 KB]
 
Michał Książek, Jakuck. Słownik miejsca, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2013, 248 s.
Opis wędrówki po Jakucji śladami zesłanego na Syberię Edwarda Piekarskiego, autora słownika języka jakuckiego, oraz Wacława Sieroszewskiego, który napisał dzieło etnograficzne o tym regionie. Autor pokazuje, co przetrwało z tradycyjnych zwyczajów, opisuje współczesne problemy ludu żyjącego w krainie, gdzie zima trwa przez większą część roku, oraz dzieli się własnymi doświadczeniami z podróży.
Michał Książek (ur. 1978) – ornitolog, kulturoznawca i przewodnik syberyjski. Kilka lat spędził w Jakucji. Publikował w „Polityce” reportaże z wypraw na Syberię, m.in. o zamieszkujących Jakucję Ewenkach. Pisywał też w „Lesie Polskim” i „Twórczości”.
O książce pisze Aleksander Kaczorowski [PDF 520 KB]
 
Adam Lach, Stigma, Wydawca: Adam Lach 2014, 108 s.
Dokument fotograficzny przedstawiający życie 60-osobowej rodziny Romów mieszkających na koczowisku we Wrocławiu, powstały po kilkunastu miesiącach zagłębiania się w ich świat. Autor podejmuje temat wykluczenia, ukazując swoich bohaterów w sytuacjach każących zmierzyć się z narosłymi wokół nich stereotypami.
Adam Lach (ur. 1983) – absolwent Akademii Fotografii WSF AFA we Wrocławiu. Był związany z tygodnikiem „Newsweek Polska”. Publikuje swoje zdjęcia w Europie i USA, m.in. w czasopismach: „The New York Times”, „Le Monde”, „L’espresso”, „Die Zeit”, „Newsweek”, „Polityka” i „Wprost”. Laureat kilkunastu nagród w dziedzinie fotografii prasowej.
O książce pisze Agnieszka Sabor [PDF 515 KB]
 
Małgorzata Rejmer, Bukareszt. Kurz i krew, Wydawnictwo Czarne, Wołowiec 2013, 288 s.
Wielostronny portret doświadczonego przez historię miasta, w którym dziedzictwo zniewolenia i strachu z epoki Ceaușescu nie daje o sobie zapomnieć, ale które wciąż pełne jest śladów dawnej świetności, potrafi zafascynować i zauroczyć. W książce pojawiają się m.in. temat aborcji, która w czasach Ceaușescu była zakazana, a teraz jest legalna, oraz historia zmarłego na skutek głodówki w polskim więzieniu Claudiu Crulica.

Małgorzata Rejmer (ur. 1985) – doktorantka w Instytucie Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. W 2009 roku wydała debiutancką powieść Toksymia nominowaną do Nagrody Literackiej Gdynia. Za Bukareszt otrzymała m.in. Nagrodę „Newsweeka” im. Teresy Torańskiej. W 2013 roku nominowana do Paszportu Polityki w dziedzinie literatury.
O książce pisze Arkadiusz Bagłajewski [PDF 620 KB]
 
Ela Sidi, Izrael oswojony, Wydawnictwo MUZA S.A., Warszawa 2013, 560 s.
Reportaż opisujący zagłębianie się w życie codzienne w Izraelu z perspektywy osoby, która przeprowadziła się do tego kraju, ma tam pracę i rodzinę. Autorka pisze m.in. o trudnościach z opanowaniem hebrajskiego, praktycznych konsekwencjach żydowskiego prawa religijnego, tradycjach i zwyczajach, pozycji kobiet, zjawiskach oraz konfliktach społecznych.
Ela Sidi (ur. 1965) – absolwentka filologii polskiej Uniwersytetu Gdańskiego, wyemigrowała z Polski w 1991 roku i od tego czasu mieszka z rodziną w Izraelu. Autorka popularnego bloga Gojka z Izraela, publikowała w „Gazecie Wyborczej”, była tłumaczką i graficzką. Wydała powieść Biała cisza osadzoną w realiach Polski lat 70. i 80.
O książce piszą Piotr Kępiński [PDF 580 KB] i Adam Szostkiewicz [PDF 508 KB]
 
Nazwiska Laureatów zostały ogłoszone 13 października 2014 podczas uroczystości w siedzibie Fundacji.
 
Adam Szostkiewicz, przewodniczący kapituły Nagrody:
 
13 października zostanie ogłoszony tegoroczny laureat Nagrody im. Beaty Pawlak. Uroczystość odbędzie się w opiekującej się nią warszawskiej Fundacji Batorego po raz dwunasty. Nagroda ma tragiczny rodowód. Jej fundatorka i patronka – dziennikarka i pisarka Beata Pawlak – zginęła w antyzachodnim zamachu terrorystycznym na indonezyjskiej wyspie Bali w październiku 2002 roku. Zbierała tam materiał do kolejnej książki. W pozostawionym w Polsce testamencie wyraziła wolę, by powstała nagroda dziennikarska promująca ambitne teksty o świecie i idei dialogu między kulturami. Twórczość Beaty spełniała oba te postulaty. Dziś znów żyjemy w czasie, kiedy dialog między religiami i kulturami jest coraz trudniejszy. Jak go prowadzić, jak uprawiać dziennikarstwo, reportaż, literaturę w obecnej rzeczywistości, kiedy zewsząd płyną hiobowe wieści? Jedną z odpowiedzi są książki, które nominowano do Nagrody im. Beaty Pawlak i których autorzy ją ostatecznie otrzymali. Cieszę się, że tak będzie i w tym roku.


Copyright © Fundacja Batorego
Drukuj stronę
Do góry