Polskie wojny. Irak, Afganistan...

4 grudnia 2006

Paneliści: Stanisław Koziej, Jan Rokita, Radosław Sikorski, Adam Daniel Rotfeld, Jerzy Szmajdziński.

Problem polskiego zaangażowania w Iraku i Afganistanie stał się przedmiotem żywych kontrowersji publicznych. Badania sondażowe wskazują na niepopularność naszej obecności wojskowej w tych krajach. Jest jednak rzeczą oczywistą, że za decyzją o militarnym zaangażowaniu Polski w odległych krajach stały istotne racje polityczne i strategiczne.

Problemy związane z militarną obecnością Polski poza jej granicami nigdy nie były przedmiotem debaty publicznej, a taka miała i ma miejsce w większości państw europejskich, nie mówiąc o Stanach Zjednoczonych.

Pragniemy, aby przedmiotem debaty stały się kwestie strategiczne, polityczne, jak też moralne militarnego zaangażowania Polski w świecie, szczególnie w Iraku i Afganistanie. Chcemy zapytać o to, jak nasze zaangażowanie wpisuje się w długofalową strategię polskiej obecności w Europie i w świecie. Jak podejmowane przez polskie władze decyzje o wysłaniu żołnierzy miały się i mają do naszej wizji integracji europejskiej i euroatlantyckiej. Jak wpisują się w wizję bardziej bezpiecznego świata, respektującego prawa człowieka i zmierzającego ku demokratycznym formom organizacji życia zbiorowego? Co należy czynić, aby zapewnić kontrolę demokratyczną nad samymi decyzjami, jak i nad przebiegiem i formami naszego zaangażowania poza granicami kraju? Jak wygląda problem prawomocności zagranicznych operacji wojskowych, które nie były przedmiotem decyzji Rady Bezpieczeństwa ONZ (chodzi tu przede wszystkim o Irak)?