Wykład Jana Rokity

10 stycznia 2005

Autoryzowany tekst wystąpienia [PDF 216 KB]

Jan Rokita, w kolejnym wykładzie z cyklu O naprawie Rzeczpospolitej, wymienił trzy pola, na których pojawiają się problemy wymagające najpilniejszych rozwiązań: stan polskiego społeczeństwa, instytucji publicznych i gospodarki.

Poseł Rokita uważa, że aby udział obywateli w życiu publicznym był większy, należy dowieść społeczeństwu, że istnieje możliwość zbudowania bezinteresownej władzy, pozbawionej ochrony socjalnej, immunitetów, dotacji dla partii politycznych i innych przywilejów, postuluje przeprowadzenie kampanii przeciwko przywilejom władzy. Dlatego tak ważne jest wprowadzenie zasady podwyższonej odpowiedzialności osób sprawujących władzę, likwidowanie białych plam w ich życiorysach i przeprowadzenie lustracji majątkowej elit władzy. Należy też walczyć z bezradnością państwa w sytuacjach, kiedy osoby sprawujące władzę nadużywają jej – w tym celu konieczne są zmiany w ustawodawstwie i wprowadzenie odpowiednich środków prawnych. Istotne dla budowania poczucia wspólnoty jest partnerstwo społeczne, mobilizacja opinii publicznej do uczestnictwa w decydowaniu o sprawach dla niej ważnych, współpraca państwa z organizacjami pozarządowymi. Jedynie dobra polityka może budować wspólnotę, wzorce godziwego życia, organizować wyobraźnię narodową i wzmacniać tkankę społeczną.

Mówiąc o roli instytucji państwowych, rozumiejąc je jako instytucje życia publicznego, Rokita podkreślił, że ważne jest przełamanie lekceważącego podejścia do tych instytucji, odbudowanie szacunku dla nich. Można to zrobić odbudowując je, wzmacniając i unowocześniając. Kluczowymi instytucjami publicznymi, których unowocześnienie, wzmocnienie i stabilizacja - zdaniem Jana Rokity – jest kwestią polskiej racji stanu są: system legislacyjny, wymagający szczególnych zabiegów stabilizacyjnych system sprawiedliwości, aparat bezpieczeństwa (tu postuluje likwidację WSI oraz przeniesienie służb śledczych z ABW do Policji), administracja (gdzie konieczne jest wprowadzenie zarządzania przez rezultaty, prowadzące do usprawnienia działania i redukcji kosztów), budżet, wojsko, sektor zdrowia i szkół wyższych oraz organizacja egzekutywy.

Na polu gospodarki potrzebna jest jednak aktywność polityczna nowego rządu i stworzenie nowej strategii gospodarczej, której celami będą długofalowa maksymalizacja zysku z integracji z Unią Europejską oraz zasadnicze zmniejszenie kosztów pracy. Rząd lewicy dopuścił do olbrzymiego wzrostu długu publicznego, lewica odpowiada też za wzrost kosztów pracy. W tych warunkach ich obniżenie wymaga ogromnego wysiłku, ale jest konieczne, Rokita postuluje więc prowadzenie konsekwentnie liberalnej polityki gospodarczej polegającej na zmniejszaniu obciążeń podatkowych, wprowadzeniu podatku liniowego, redukcji kosztów pracy i zmniejszanie składek.